~+‡ღ『$hØϋJ๐ ĹØŁЇ†ẫ』ღ‡+~ - » • DaizyStripper Ver. • « -

[mood : ]

.

.

.

愛しいみかんへ…

.

.

.

ขี้เกียจจะรีพอร์ตนะเนี่ยย พูดตรงๆ (แล้วทำทำไม???)

แต่เห็นคนอื่นเค้าเขียนกันก็เอาซะหน่อย

ช่วงนี้บล็อคเน่ารุนแรง เพราะขี้เกียจอัพ 5555555+

คงจะรีพอร์ตสั้นๆ เพราะหัวรั่ว...

ช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงในบารอคผ่านไปเร็วเว่อร์ๆ

สนุกมากกกกก

แต่ตอนนี้ชักจะลืมๆไปแล้ว

มันเบลอๆอ่ะ

หน้าของทั้งห้าคนตอนที่ได้จับมือ

เริ่มจำไม่ได้แล้ว เบลอมาก T^T

...ทีทำไมกุดูหนังผีหน้าผีแมร่งติดตาจังวะ ทีหน้าอีชีสเค้กหลอนพอกันจะติดตาให้มั่งไม่ได้หรอ...

อุ๊บ!! *หลบตรีนชีสเค้ก*

.

.

เมื่อวันที่30 ไปวิ่งตามมันมา

เหนื่อยแต่ก็สนุกมากกกก

เป็นการวิ่งเพื่อผู้ชายครั้งแรกในชีวิต

วันนั้นฟ้าแอบเป็นใจนะ

กะว่าไปหลังเลิกเรียน แต่มันเลิกสี่โมงครึ่ง

ก็ยังกลุ้มใจอยู่ว่าจะไปทันมั้ย

แต่เมื่อวันพุธมีอาจารย์ไม่มา อาจารย์ที่สอนคาบสุดท้ายของวันศุกร์ก็เลยเข้าแทน

เลยกลายเป็นว่าวันนั้นได้เลิกสามโมงครึ่ง ก็ไปทัน

นั่ง BTS ไปกับเพื่อนอีกคนชื่อแคท

เอ้อ... ขอบคุณมันซะหน่อย

แคทเนี่ยนะ....

ไม่ได้ชอบไม่ได้รู้จักอะไรกะเค้าหรอก แต่มาเป็นเพื่อน

แล้วก็บอกว่าจะอยู่จนถึงทุ่มครึ่งเลยด้วย น่ารักมากกก

ก็...

ตอนแรกไปถึงที่ตึกทรู ก็โทรหาพี่มิ เข้าไปวนๆอยู่แถวๆชั้นสอง

นั่งดูจากทีวีที่เค้าเปิดให้ นังชีสเค้กรั่ว.....

รอจนมันลงมาก็ไปนั่งกรี๊ด นั่งถ่ายรูป (นู๋ไม่รู้ว่าเค้าห้ามถ่ายย !!! ขอโทษค่ะ T[]T *ก้มกราบ*)

แต่ภาพที่ถ่ายมาได้ก็ไม่ชัดอ่ะ เบลอได้อีก...

จากนั้นก็วิ่งตาม ไปแชนแนลวี สยามดิส

เห็นมันทั้งห้าคนแบบว่า 3 มิติ ระยะเผาขนแบบนี้

ไม่ต่างอะไรจากที่นั่งดูในคอมเลยว่ะ....

วิ้งมาก

ตอนที่จะวิ่งไปแชนแนลวีน่ะนะ

แคท ผู้ซึ่งไม่ได้ชอบไม่ได้ดี๊ด๊าอะไรกะเค้าเรย

ไม่ได้รู้จักสักคนมันชื่ออะไรกันบ้าง มันแค่มาเป็นเพื่อนผม

แต่สปิริตแมร่งแรงกว่าคนมาตามอีกฟ่ะ!!!! =[]=!!

วิ่งเร็วที่สุด นำหน้าไปคนแรกเลย

อินี่ต้องคอยดึงมันไว้ เพราะไม่รู้ว่าแชนแนลวีอยู่ไหนก็เลยต้องปล่อยให้คนที่รู้เค้าแซงไป เราจะได้วิ่งตาม

ตอนวิ่งขึ้นบันไดเลื่อนชั้นสามแบบว่า ขาไม่ไหวแล้วอ่ะ

เหนื่อยมาก ก้าวไม่ออก (แบบว่าชีวิตนี้กุออกกำลังกายนับครั้งได้)

แต่แคทแมร่งยังวิ่งต่อได้อีก!!!

...เชื่อเลย สปิริตนักวิ่งแข่งร้อยเมตร...

.

.

จากแชนแนลวีแล้วก็กลับมาทรูเรดิโอ

กลับมาแล้วแบบ ชั้นสองตรงหน้าห้องที่เค้าจะอัดกันคนเยอะมวากกกกอ่ะ

เราก็เลยระเห็ดไปยืนจ้องอยู่ตรงสะพานลอย รอดูมันระยะเผาขนตอนมันเดินกลับมา

ยืนรออยู่นานปรากฏว่าหิว...

เลยลงไปซื้อของกินข้างล่างกัน

แล้วมันก็เจือกเดินกลับเข้าทรูไอ้ตอนที่เราลงไปซื้อของกินกันนั่นแหละนะ =="

ชีวิต...

หลังจากนั้นก็ส่องมันจากหน้าต่างอยู่ตรงสะพานลอยน่ะแหละ รันทดมากกกก

อัดเสร็จก็วิ่งตามต่อ มันเข้าไปเดินร่อนในสยามเซ็นกันต่อด้วยยย!!!

เข้าร้านเสื้อ ดี๊ด๊ากันใหญ่เชียวนะ นังพวกนี้...

แล้วสต๊าฟก็บอกว่า หลังจากนี้ขอให้เป็นเวลาส่วนตัวของศิลปิน อย่าตามนะคะ

เราก็โอเค กะว่าจะกลับบ้านอยู่แล้วแหละ ดึกแล้ว

ก็ยืนส่งยิ้ม โบกมือให้เล็กน้อย

อีนังชีสเค้ก......

กุเห็นนะ ว่ามึงเห็นกุ!!!!

ยิ้มให้ปากแทบฉีก อีนี่ไม่ยิ้มกลับเลยยยยยยยย

ทำหน้าอึน เหมือนหวาดกลัวว่าชั้นจะกระโดดงับคอแกงั้นแหละ!!

ขอโทษษ!!! ไม่ใช่ส้มกุไม่ทำหรอกโว้ยยยย

(อุ้ยตาย....)

ก็...หลังจากนั้นก็ไปกินซเวนเซ่นต่อ แล้วก็กลับบ้าน

.

.

.

เข้าสู่วันที่31

ไปบารอคกับตูน

คนน้อยกว่าที่คิดนะ

เข้าไปแล้วโล่งงงเชียว

สเปซกว้างขวาง55555+

สนุกมากๆเลยวันนั้น

ตอนที่ได้จับมือก็ตื่นเต้น มือไม้สั่น ว่าจะพูดอะไรกะมันก็พออยู่ตรงนั้นก็ได้แต่มองหน้า

ยิ้ม พูดไม่ออก...

พยายามจะสื่อสารกะนังชีสแล้วก็น้อง

แต่เห็นหน้าอีชีสแมร่งเอ๋อ...เหมือนไม่ได้ยิน

เลยแบบว่า...

พอเหอะ กุพูดกะน้องเดี๋ยวน้องก็เอ๋อตาม ไม่คุยก็ได้วะ...

หน้ามันเป็นยังไงก็ชักจะลืมๆไปแล้ว

หัวรั่วที่สุด..... T^T

ไม่ได้อยากลืมหรอก แต่มันนึกไม่ค่อยจะออกแล้วอ่ะ

เหมือนตื่นเต้นมาก เลยวูบๆ เบลอๆ

พอคอนจบก็เป็นอะไรที่ประทับใจมาก

มันคือบรรยากาศที่เราได้แต่นั่งดูอยู่ในดีวีดี แล้วก็อยากสัมผัสมานานแต่ไม่มีโอกาสสักที

สนุกมากค่ะ >w<~

ตอนออกมาจากคอนก็ไปนั่งกรีดร้องแหกปากโวยวายใส่เจ้าอาร์มที่มันโดนแม่มัทเขียนหน้ามา

ฮื่ออออออออ เค้าก็อยากโดนชีสเขียนบ้างนะ T^T~

แล้วก็ พี่มิเอาที่ห้อยเดซี่ที่ฝากหิ้วกลับมา กับฟลายเออร์มาให้ด้วย

กรีดร้องโวยวายกับตูนกันอยู่ตรงนั้น

กลับบ้านก็เอาไปแปะฝาบ้านทันที TwT

ฮื่ออออออ ขอบคุณพี่มิ *กอดดด*

จากนั้นก็ นั่งรออยู่จนแม่มารับ

ระหว่างที่รอ มีพี่สต๊าฟออกมาถามว่า

ยังไม่กลับกันหรอ พี่เจอของแรร์!!!

มันคือพัพฟองน้ำที่ใช้แต่งหน้านังผู้ชายห้าคนนั้น!!!

เราก็ไปจับๆดู ก้อนสี่เหลี่ยมๆใหญ่ๆ หนายั่งกะเต้าหู้ =[]=~

พวกเด็กๆกรี๊ดกร๊าด จับตรงที่เลอะแป้งแล้วไปป้ายหน้ากันใหญ่ *0*

พอแม่มาแล้วก็กลับบ้าน

ฮื่อออออออ ตูนนน เค้าขอโทษนะที่ไปส่งตัวช้า T^T ~~

ไม่คิดว่ารถมันจะติดขนาดนี้ TT[]TT~

กลับถึงบ้านมืดเลยแหละ

วันต่อมามีเพื่อนมาเล่าให้ฟังว่า เจอพวกมันเดินร่อนลัลล๊ากันอยู่แถวสวนลุม

...ไปเที่ยวกันก่อนกลับบ้านสินะ...

.

.

.

.

ก็เป็นความทรงจำที่ดี

สนุกมากกกกก

ขอบคุณพี่สต๊าฟมากๆเลยที่ทำให้จัดงานดีๆแบบนี้ขึ้นมาได้

เป็นวันฮัลโลวีนที่สนุกที่สุดในรอบสิบปีเลยทีเดียว (เพราะวันฮัลโลวีนที่ผ่านๆมาไม่ได้ทำอะไรเลย =A=")

ก็อยากให้มีแบบนี้อีก...

ถ้าซักกุจะมาอีกคราวหน้า...

น้องคะ...

อย่าลืมพาส้มมาด้วยนะคะ....

/ป๊าดดดดดดด

.

.

ロリタより

PS. ตูนนนน ได้ไปเย๊วๆกะตัว สนุกมากเลยยย >w<~